عنوان اول پیک نت ۲۱ دیماه

راه حل ارائه دهید

وگره را با دست بازکنید!

قریب ۶ ماه، یعنی از پایان جنگ ۱۲ روزه به بعد، کسانی که نبض جامعه را بیش از حاکمیت در دست دارند و از سرانجام غارت کشور از سوی الیگارش ها و مافیاهای اقتصادی بیمناک بودند، هشدار "شورش مردم" را به حاکمیت می دادند. علیرغم این هشدارها، درهای تلویزیون همچنان به روی این افراد بسته ماند و عده ای مجیز گوی وابسته به همین مافیاها، بعنوان مفسر اقتصادی و سیاسی در تلویزیون (سیما) ظاهر شدند و به چشم حقیقت شن پاشیدند و یا در مطبوعاتی که اتاق بازرگانی نبض آنها را در اختیار دارد، قلم زدند و با آنها مصاحبه کردند. این وضع آنقدر ادامه یافت که سرانجام دولت "شوک درمانی و بازی با ارز و بنزین را آغاز کرد و بدین ترتیب کبریت زیر بشکه باروت کشیده شد. در اینکه شبکه های نفوذی اسرائیل در ایران و درتمام نهادها فعالیت دارند، امر پنهانی نیست و تبریک را باید به نهادهای اطلاعاتی و بویژه واحد ضد جاسوسی جمهوری اسلامی که در نهاد رهبری مستقر است گفت! اما خود فریبی است اگر شورش کنونی را صرفا کار این عوامل جاسوسی و نفوذی بدانیم. اگر زمینه خشم و نارضائی عمومی در تمام عرصه های اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و اجتماعی وجود نداشت، آن عوامل نفوذی نمی توانستند مبتکر شورش مردم شوند. بنابراین، حاکمیت باید در برابر آینه ایستاده و به قد و بالای خود نگاه کند. از سال ۸۸ تا کنون، شورش ها، نقش پیام به حاکمیت را داشتند اما گوش شنوائی در حاکمیت وجود نداشت. تلویزیون بی خاصیت به نقش تحریک آمیز و ارتجاعی خود ادامه داد، فرهیختگان و متخصصین به جرم مکتبی نبودن، در حاشیه ماندند و امام جمعه های بلند و کوتاه، چاق و لاغر هر جمعه به حرف های تکراری و دهن کجی به مردم ادامه دادند. نظام، می توانست و فرصت داشت تا پس از آتش بس موقت با اسرائیل و امریکا، در فضای همدلی که در جامعه بوجود آمده بود، دست به یک سلسله تغییرات و اصلاحات عمیق در کل ساختار حکومتی بزند اما با این تصور که فعلا بر اسب مراد سوار شده، با ستایش از روحیه ملی مردم، به سیاست های گذشته ادامه داد. مافیاهای اقتصادی که نبض حاکمیت را در اختیار دارند، با نقشه تسلط کامل بر قدرت، جدا کردن ایران از اتحاد با روسیه و چین و آنگاه سازش قطعی با امریکا و حتی اسرائیل و تبدیل ایران به آخرین سوراخ کمربند محاصره روسیه (به نقل از علی اکبر صالحی وزیر خارجه موقت احمدی نژاد و مدت ها رئیس سازمان انرژی اتمی ایران) گلوی مردم و حکومت را با طناب ارز گرفتند. نظام به جای گرفتن گریبان آنها و در آوردن ثروت غارت شده کشور از چنگشان و زدن آن به زخم های جامعه، به مماشات با آنها ادامه داد و گام به گام از برابر آنها عقب نشینی کرد. بدین ترتیب، ۶ ماه فرصت تاریخی برای رفرم و تغییرات از دست رفت، در حالیکه هنوز و علیرغم ضربات سنگینی که با ترور برجسته ترین فرماندهان نظامی و سپاهی بر کشور وارد آمده بود، می شد از میان بقایای نظامیان پاکدست و از مرگ جسته و از میان شخصیت های ملی (فارغ از خط کشی های مذهبی و دینی) شورای فوق العاده برای رهبری کشور را تشکیل داد و گام نخست را همین شورا برای مقابله با غارتگران بردارد. چهره سیاه و دلمرده سیمای جمهوری اسلامی را تغییر بدهد و در مجموع به مردم نشان بدهد که تغییرات بی تزلزل و سازمان یافته آغاز شده است.
این کارنامه باید مرور شود و نه آنکه سناریوهای مندرس و قدیمی با امید به تحریک احساسات مذهبی مردم و یا ترساندن مردم، پیاپی تصاویر اماکن آتش زده شده و قربانیان حکومتی شورش جاری را نشان بدهد و لام تا کام از کشته شدن مردم خشمگین چیزی نگوید. و یا شورش را کار تحریکات امریکا و شبکه های نفوذی اسرائیل بداند. این نوع تفسیر شورش، عملا یعنی قدرت نفوذ امریکا و اسرائیل در ایران! ما نمیدانیم چه کسانی در ارگان های تبلیغاتی جمهوری اسلامی نبض امور را در اختیار دارند، اما هر کس و با هر نامی که هستند یا نادان هستند و از روانشناسی جامعه بی بهره و یا مامورند و ماموریت انجام میدهند.
ایران در ۶ ماه گذشته به لطف چین و روسیه آنقدر تجهیزات نظامی دریافت داشته تا نظیر ابتدای جنگ ۱۲ روزه ضربات کمرشکن نخورد و آسمانش در اختیار اسرائیل و امریکا قرار نگیرد، اما حکومت نتوانست دراین مدت زیر پایش را در زمین سفت کند، که این ممکن نبود و هنوز هم ممکن نیست مگر با عزمی راسخ برای خانه تکانی اساسی در کل حاکمیت و تغییر سیاست های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی اش. ما هم یقین داریم که اکنون بسیار دشوار تر از ۶ ماه پیش می توان به اصلاحات عمیق دست زد، اما، اگر نمی خواهیم اسیر جنگ داخلی، تجزیه ایران، تحمیل حاکمیت جدید از خارج به کشور و... شویم هیچ راه گریزی جز این نیست. بازهم تاکید می کنیم که باید هرچه سریع تر شورای حاکمیت موقت را مطابق پیشنهاد که در بالا نوشتیم و در شماره های گذشته (بویژه درعناوین اول ۱۰ روز گذشته نوشته ایم) تشکیل داد.
بجای انتشار فیلم و خبرهای راست و دروغ حکومتی و اپوزیسیونی از شورش مردم، اعتقاد داریم که راه حل باید ارائه داد.

غربگرایان از شورش مردم ماهی میگیرند

سفر پادشاه عمان به امریکا

پیام حسین مرعشی به امریکا

عنوان اول پیک نت ۲۰ دیماه

هنوز فرصت قبول اشتباهات

و پذیرش "رفرُم" هست؟

رهبر جمهوری اسلامی روز گذشته در برابر دو جمعیت زنانه و مردانه (جدا از هم) ظاهر شد و درباره تظاهرات اعتراضی روزهای اخیر در سراسر ایران سخن گفت. سخنانی که تقریبا تکرار سخنرانی های مشابه در چند تظاهرات سرکوب شده سالهای اخیر بود. شاید یگانه تفاوت مراسم سخنرانی روزگذشته وی با سخنرانی های گذشته آن بود که در یک نوبت حاضران را ایشان خنداند و در یک نوبت نیز حاضران بجای صلوات "دست زدند".

او مانند همه موارد گذشته، روی اغتشاش و اغتشاشگران و دست های خارجی متمرکز شد بی آنکه از اغتشاشگران واقعی که همان الیگارش ها و دزدهای حکومتی اند که مملکت را به حال و روز کنونی رسانده اند سخنی بگوید. از شوک اخیر ارزی- اقتصادی که مثل کبریت به انبار باروت عمل کرد حرفی نزد. شاید انتظار این بود که ایشان، بعنوان جمعبندی تظاهرات چند روزه و وسعت آن، تصمیم به تشکیل یک شورای حکومتی فوق العاده را اعلام و دولت و مجلس را مرخص اعلام می کرد و دست قوه قضائیه را هم فعلا و تا خانه تکانی اساسی آن کوتاه. به مردم بگوید که تا اطلاع ثانوی نماز جمعه ها تعطیل است تا ترکیب و طرح نوینی انتخاب شود. امام جمعه حق دخالت در امور سیاسی کشور را ندارند و مطبوعات و رسانه های حق انتشار نظرات احتمالی آنها را ندارند. روحانیت باید به وظائف دینی درمراکز مذهبی بازگردد. بگوید که فعلا امور اجرائی کشور را به یک شورا حکومتی (مرکب از نظامیان و غیر نظامیان پاکدست و میهن دوست) می سپارم ونقش خودم تا اطلاع بعدی، تنها "نظارتی" خواهد بود. اولین وظیفه شورائی که تشکیل می شود و بزودی ترکیب آن اعلام خواهد شد، بازداشت غارتگرانی است که اغتشاشگران واقعی کشورند. این افراد باید فورا محاکمه شده و ارزهای ربوده شده آنها به کشور بازگردانده شود. این شوار موظف است با قاطعیت طرح "از کجا آورده ای؟" را به اجرا بگذارد تا تکلیف غارت های صورت گرفته در سه دهه اخیر بر ملت معلوم شود. این شورا باید فورا برای آزادی زندانیان سیاسی راه حل بیابد و آن را اعلام کند. سیاست خارجی را همین شورا، در چارچوب دفاع از استقلال کشور باید پیش ببرد و من دست شورا را برای پیشبرد سیاست خارجی در چارچوب دو قرار داد راهبردی با چین و روسیه آزاد می گذارم. همچنان که درباره مذاکره با امریکا.

من این تصمیم را باید خیلی زودتر می گرفتم اما شرایط ویژه منطقه ای و جهانی فرصت نداد، و الا  در فردای جنگ ۱۲ روزه باید، ابتدا از اشتباهات و غفلت های خود یاد می کردم که موجبات نفوذ در نهادهای حساس حکومتی شد و فاجعه ترورها و بمباران را بدنبال آورد. باید زودتر دست به این تدبیر می زدم، زیرا نظام و کشور به شیوه گذشته قابل اداره نیست و باید طرحی نو در آنداخته شود، تا پیش از آنکه از خارج کشور جنگ و خونریزی و تجزیه کشور تحمیل شود. شورای حکومتی که تشکیل می شود، هیچ ارتباطی با مجمع مصلحت نخواهد داشت و شورای امنیت ملی نیز با ترکیب نوین در کنار آن، بصورت بازوی اجرائی فعالیت خواهد کرد. انحلال انواع شوراهائی که در کشور تشکیل شده از جمله وظائف شورا حکومتی است.

اینها، نباید یک رویا تلقی شود، بلکه راه حلی برای نجات کشور از متلاشی شدن آن تلقی شود. درک و شناخت لحظه عقب نشینی و رفرم، نیازمند بینش و اطلاع وسیع سیاسی است. همان درک و اطلاعاتی که شاه نداشت و فرصت ها را آنقدر از دست داد که وقتی تن به نخست وزیری یک رهبر سابق از جبهه ملی (بختیار) داد هم دیگر دیر بود و ناکار آمد.

دو اعلامیه امنیتی

شورای امنیت و اطلاعات سپاه

برزیل پیشتاز تشکیل

ائتلاف جهانی علیه ترامپ شد