|
حکومت در ایران، وارد آشفته ترین دوران خود شده است. در حالیکه
تظاهرات در شماری از شهرهای کوچک و بزرگ ادامه دارد و بتدریج
جنبه خشونت آمیز به خود می گیرد، دولت به کمک دو قوه قضائیه و
مقننه در تلاش است تا جلوی فروپاشی نظام را بگیرد. چرخش به
راست مطلق دولت که با تصمیمات اقتصادی و ارزی آشکار شد، همراه
شده با ورود غربگراترین فعالان سیاسی و مطبوعاتی به حاشیه
دولت. نه دولت و نه ملت، هیچکدام نمیدانند نظام و ایران به
کدام سو می رود. ظاهرا فرصت های بسیاری سوخته است که دراین
فرصت سوزی ها، رهبر جمهوری اسلامی نقش مهمی داشته است. این
فرصت سوزی این نیست که باید تسلیم امریکا می شدند، به هیچ وجه،
اما ادامه سیاست خارجی شعاری و فلج تحولات عمیق در ساختار
حکومت، جاده این تسلیم را فرش کرده است. این فرصت ها، حتی برای
پیوند به جبهه شرق هم روی داد و پس از
۳
سال هنوز نتوانسته اند یک خط آهن
۱۰۰
کیلومتری بین رشت تا آستارا را بکشند! در همین فرصت سوزی ها و
تعلل ها و دو دلی های سیاسی، سوریه از دست رفت. یعنی در همان
عرصه ای که سیاست خارجی رهبر جمهوری اسلامی میتوانست نه تنها
جنبه های سیاسی، بلکه جنبه های اقتصادی جدی برای جلوگیری از
فروپاشی اقتصاد کشور داشته باشد نیز فرصت سوزی شد. شاید هنوز
فرصت خانه تکانی اساسی باشد که ما بی خبریم، اما این بی خبری
دوام نخواهد آورد زیرا سرعت حوادث و رویدادها اجازه بی خبری
نمیدهد.
روز گذشته جلسه شورای اقتصادی برای یافتن راه حلی برای بحران
اقتصادی یافت شود اما شمار بسیار حاضران درجلسه نشان داد که
بحث تنها بر سر بحران اقتصادی نبوده و بحران سیاسی نیز در همین
جلسه مطرح بوده است. چهره های حاضران درجلسه خود باندازه هر
تحلیل و تفسیری گویای وحشت و نداشتن راه حل است.
از سوی دیگر، گفته می شود که تماس هائی از داخل کشور و روی سر
حکومت و نظام با امریکا گرفته شده است. هدف از این تماس تفاهم
بر سر یک گذار بی تنش بوده است. این که درباره آینده رهبری هم
وعده ای داده شده باشد یا خیر شایعات وجود دارد اما خبر موثقی
در دست نیست. درعین حال که گفته می شود همای سعادت روی سر آیت
الله محقق داماد می چرخد که در تازه ترین سخنرانی خود، عملا
انقلاب
۵۷
و حتی آیت الله خمینی را رد کرد و گفت که
۴۵
سال تفکرات چپ مملکت را ویران کرد. آیت اللهی که هم سواد سیاسی
دارد و هم سواد حوزوی و ریشه های عمیق و خانوادگی در حوزه
علمیه قم. سرعت حوادث ایران به گونه ایست که نمیتوان روی این
احتمالات هم متوقف شد. امروز پول در جمهوری اسلامی حرف اول را
می زند و همه میدانند که پول در آن صندوق هائی است که کلیدش
دست مافیاها و الیگارشی های اقتصادی جمهوری اسلامی است.
ما به لحظه تصمیم نهائی برای تشکیل شورای موقت برای دوران عبور
می رویم. این شورا می تواند ماهیت راست و غربگرا داشته باشد و
هم می تواند ماهیتی رادیکال و متمایل به برتری مناسبات با جبهه
شرق جهانی. باید دید کدامیک بر دیگری غلبه خواهد کرد. طبیعی
است که هم اولی و هم دومی ممکن است با مقاومت هائی در حد حرکت
های نظامی همراه شود. غیبت نظامی ها در جلسه روز گذشته شورای
باصطلاح اقتصادی اما در حقیقت شورای بررسی بحران عمومی کشور،
سئوال برانگیز است و این در حالی است که در هر دو حالت در
تشکیل شورای موقت مورد اشاره، نظامی ها نقش تعیین کننده خواهند
داشت. علیرغم خبرهائی که درباره تماس و مذاکره و نوعی تفاهم با
امریکا به گوش می رسد، این احتمال همچنان قوی است که هم امریکا
و هم اسرائیل با توجه به موج رو به گسترش اعتراضات خیابانی،
بخواهند به زعم خود کار را یکسره کنند. شاید اگر نظام توانسته
بود، دست به یک خانه تکانی عمیق ساختاری بزند، امروز چنین
موقعیتی گیر نکرده بود. ما در شماره های اخیر پیک نت منظور خود
از این خانه تکانی را با دقت مطرح کرده بودیم.
درباره تماس و مذاکرات زیر میزی با امریکا این سخنان وزیر امور
خارجه قطر که خبرگزاری تسنیم منتشر کرده یگانه سند و شاهد
خبرهای غیر رسمی است:
"ما با تهران و واشنگتن در تماس هستیم و از هرگونه گفتگو برای
جلوگیری از تشدید تنش حمایت میکنیم. هنوز فرصت برای
راهحلهای دیپلماتیک و سیاسی در مورد ایران وجود دارد."
به تلگرام پیک نت بپیوندید
https://telegram.me/pyknet
@pyknet
پیک نت ۷ ژانویه ۲۰۲۶ |
